Reklam
Mutluluk ve hüznün karışması mümkün müdür? Mümkünmüş meğer. Lakin bu karışımın insanı anlık ruh değişimlerine sokan, elleri ayakları birbirine dolayan ve bundan dolayı kişiyi bulutların üzerinde dolaştırıp duran, sonra aniden dağın yamacına çalan bir etkisi vardı. Öyle sert, öyle hoyrat, öyle coşkun! Delice bir zevk. Hüznü bala bulayan bir zevk.
Bronz serisi hız kesmeden yoluna devam ediyor!
Kartlar, alınacak intikamlar, her şeye değer görülen bir günlük ve bilinmezliklerle dolu hisler...
Bu kitapta da Hisar, yine kendine özgü taktikleriyle adeta bir stratejist gibi hareket etmeye devam ediyor. İlk kitapta, Hisar, kuklacının planladığı katliamda suçlu gibi görünmüş ve tüm kanıtlar onun aleyhinde işlemiştir. Peki, Hisar kendini Bronz'a karşı nasıl temize çıkaracak?
Tabii ki, hiçbir ayrıntıya değinmeden size elini dahi kıpırdatmayacağına dair temennilerde bulunabilirim. Bu kitapta Hisar ve Bronz arasındaki buzlar erimeye başlıyor. Aralarında daha samimi bir ilişki oluşuyor, birbirlerine karşı daha açık hale geliyorlar. Hisar, Bronz'un kişisel evine girmekte ve o günlüğü almakta kararlı bir şekilde ilerliyor. Tüm eylemleri, bu hedefi gayet açık bir şekilde yansıtıyor.
Bronz ise Hisar'ın kendisiyle ortak olması konusunda kararlı bir duruş sergiliyor. Tabii ki, Bronz istediğini sonunda alacaktır, ancak Hisar'ın kararlılığını hafife almak hata olur. Ortalıkta dönen karmaşık ilişkilerde işler nasıl rayına oturacak, bunu merakla bekliyorum.
Bronz ve Hisar, kuklacıya karşı bir plan yapmak için altı üyesini bir araya getirmek istemekte. Ancak, Bronz'a karşı olacakları öngören ekip, bu konuda kararlı ve hiçbir adım atmıyor.
Kitabı hız kesmeden okudum ve muhteşemdi! Gerçekten de son derece zekice kurgulanmış bir hikaye. Bağlantılar o kadar açık ve bir o kadar da ulaşılmaz ki! Benim için kitaptaki en büyük sürpriz, Hisar'ın doğum gününde yaşananlar oldu ve geri dönüşü olmayan bir yara açtı… Üçüncü kitapta her şeyin nasıl toparlanacağını merakla bekliyorum. Acaba Hisar kuklacıyla mı yoksa Bronz'la mı işbirliği yapacak? Bana kalırsa, Hisar kendi yolunda ilerlemeye devam edecek. Klasik Hisar diyorum bu durumda :)
Sen elimi tutmak isterken tutmadın, bense sana elimi uzatmaktan bir an olsun geri durmadım. Belki de bu yüzdendir, çiçek kokmuyor mektuplarım. Gece kokuyor. bilir misin o kokuyu... Tanıdık bir gece kokusunu...
Reklam