İnsan, kaderinin sonunu bilse en baştan üzülmezdi herhalde.
Reklam
Kayboluş, sanki hiç var olmamış gibi. İnsanoğlu için korkunç görünüyor. Başlangıcı sonsuz, sonrası sonsuz... Ortada ise bir yaşam. İki sonsuzluğun arasına girmişiz gibi. Sonra ölüm. Biliyor musunuz? Boşa yaşamışız hissinin en had safhada olduğu an, ölümün düşünüldüğü anmış.
Hayatın kısalığı da uzunluğu da bize bağlıdır.
Eğer anla vermeye başlarsan hislerin fikirleşir ve bir fikre tutulmuş, bir düşüncenin sana iyi gelişine aşık olmuş olursun. Ona da zaten aşk denemez, bilirsin.
Yaşadığınız basit, sıradan ama sizin için anlamlı bir hatıranın hafızanızdan silinmemesini istersiniz. Onu kalbinize hapsedip aralıklarla hatırlamak ve hatırayı canlı tutmak da...
Reklam