Evet, unuttuk belki, Evet, alıştık belki, Fakat unutmakta deldi yüreğimizi, alışmakta. İzini bıraktı. Unutmak da alışmak da... İnsan unutur, insan alışır. Fakat izi kalır.. İzi yüreğimiz de kalır. Kaldı da...
İnsan yaradılış olarak unutmaya, alışmaya proglamlıdır. Fıtratında vardır insanın unutmak ve alışmak.. Çoğu acımızı, hüznümüzü, mutluluğumuzu, arkadaşımızı, sevdiğimizi unut ya da bunların yokluğuna alışırız. Varlığa alışırız, yokluğa alışırız. Sevmeye alışırız, sevilmeye alışırız. Birçok şeyi unut birçok şeye de alışırız.