yeni bir yolculuğun müjdesi bir borazan gibi ötünce,özlem dışarıya fırlar,yayıldıkça yayılır,kavrar bütün benliğinizi.mutluluğa bir daha ereceğinize inanamaz,umudunuz gerçekleşsin diye sabırsızlanırsınız.bir yandan da kafanızı olanca varlığıyla işletmeye çalışırsınız.
şunu bilin ki ,sayın gözlemci,genç yaşta insanın kötü niteliklerini çevresindekiler bastırır,tutkular hızlarını keser bunların,insanlık saygısı bunları hep engeller;daha sonra,insan yaşlanınca,bir de yalnız kalınca,küçük kusurlar ne denli uzun zaman bastırılmışlarsa,o denli korkunç bir biçimde ortaya çıkar.insan zayıflıkları temelden bayağıdır,ne yatışmak ne de bitmek bilir;dün verdiğinizi bugün,yarın hep isterler;ayrıcalıkları iyice benimser,genişletirler.güç bağışlayıcıdır,açıklığa boyun eğer,doğrudur,sakindir;oysa zayıflığın doğurduğu tutkular acımasız olur;gizlice çalınmış meyveleri sofrada yiyebileceklerine yeğ tutan çocuklar gibi davranabildikleri zaman mutludurlar...
bu bencil dünyada bir sürü insan size duygularla ilerlenemeyeceğini,ahlak kurallarına fazla saygı göstermenin yürüyüşü geciktirdiğini söyleyeceklerdir;kendisine hiçbir yararları olmadığı bahanesiyle,bir küçüğü inciten,yaşlı bir kadına karşı kabalık suçu işleyen,iyi bir yaşlı adamın yanında bir sıkıntıya katlanmaya yanaşmayan,görgüsüz,bilgisiz ya da geleceği göremeyen insanlar göreceksiniz;daha sonra,bu adamların kırıp geçemeyecekleri dikenlere takıldıklarını,hiç uğruna yaşamlarını yaktıklarını göreceksiniz;oysa görev kuramına erkenden alışmış insan hiçbir engelle karşılaşmayacaktır;belki de o denli çabuk erişemeyecektir amacına,ama yeri sağlam olacak,ötekilerinki yıkıldığı zaman onunki kalacaktır.