bütün bu karışık hisler,ışığa çıkmaktan korkar gibi,ruhlarımızın en saklı köşelerinde durmaktaydı;ve biz,hakikatte hep eskisi gibi birbirini arayan,isteyen,birbirinin huzurundan her zaman daha memnun ve zengin olarak dönen iki candan arkadaştık.
içinde hakikaten sevmek kabiliyeti olan bir insan hiçbir zaman bu sevgiyi bir kişiye inhisar ettiremez ve kimseden de böyle yapmasını bekleyemez.ne kadar çok insanı seversek,asıl sevdiğimiz bir tek kişiyi de o kadar çok ve kuvvetli severiz.aşk dağıldıkça azalan bir şey değildir.