Tuğba Yavuz Bulut
@lightslibrary
instagram: @av.tugbayavuz
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Çarpıcı bir roman.
Gerçek ve yalanın, yaşamanın ve savaşın, ölümün ve , yalnızlığın ve kardeşliğin romanı; Büyük Defter | Kanıt | Üçüncü Yalan üçlemesi. Kitabın yazarı Agota Kristof’un (1935-2011) 2006 yılında verdiği ropörtajda; “Büyük Defter’de anlatmak istediğim benim çocukluğumdu, kardeşim Jeno ile birlikte gördüklerim.”dediği bu kitap; çoğunlukla yazarın çocukken hatırladıklarını yazarak hatırda tutmaya çalışması, onlara hayat vermesidir. Ayrıca karakterlerden Clara’nın da annesi olduğunu söylüyor yazar, oldukça üzücü ve ancak kitabın değerini arttıran bir gerçeklik. Yazarın Tükçeye çevrilen çok fazla eseri yok, benim kendisinden okuduğum ilk eser bu oldu. Macar asıllı yazar ve ailesi 1956 yılında ülkede çıkan ayaklanmalardan dolayı kaçarak İsviçre’ye yerleşmiştir. Kitaplarını fransızca yazmış olsa da Macar yazar olarak anılmak istediğini söylemiştir.
Kitaba dönecek olursak; bu üç kitap da farklı biçemlerde yazılmış ve okura yazılış şekliyle bile mesaj veriyor. İlk kitap Büyük Defter ikiz kardeşlerin gözünden çocuk ağzı ile yazılan kısa kısa bölümlerden oluşuyor ve ikiz kardeşlerin annesi tarafından anneanneye/köye bırakılmaları ile değişen hayatlarını, savaşın onlar üzerindeki etkilerini en gerçekçi haliyle okuyoruz. Acımasız, realist hatta rahatsız edici unsurlar barındırıyor. Büyük Defter’de ikiz kardeşler ve anneanneleri ön planda olsa da tavşandudak, Peder, subay karakterleri de dikkat çekici yer kaplıyor. Kristof feminist bir yazar, kitapta geçen şu bölüm oldukça etkileyiciydi;
-“Sen kapa çeneni. Kadınlar savaşta bir şey görmediler," diyen bir adama bir kadın şöyle haykırıyor:
-“Görmediler mi? Salak! Bütün yük, keder bizde: Çocukların beslenmesi, yaralıların bakımı. Savaş bitince siz hepiniz kahraman oluyorsunuz. Ölünce kahraman, gazi olunca kahraman, malûl olunca kahraman.
