İnsanlar -tür olarak süper gücümüz olan- odaklanma becerisine daha önce hiç bu kadar ihtiyaç duymamıştı, çünkü eşi görülmemiş bir krizle karşı karşıyayız.
Böyle az uyuyup çok çalışan, üç dakikada bir faaliyet değiştiren, kaydırmaya devam edelim diye zaaflarımızı öğrenip manipüle etmek için tasarlanmış sosyal medya siteleri tarafından takip edilip gözlemlenen, stres fazlalığından aşırı tetikte yaşayan, enerjinin sıçrayıp çakılmasına yol açan bir şekilde beslenen, her gün beyne zarar veren toksinlerle dolu bir kimyasal çorbası soluyan bir toplum olmaya devam ettiğimiz takdirde - ciddi dikkat sorunları yaşayan bir toplum olmaya da devam edeceğiz, evet.
Çocuklar oyun oynarken beklenmedik olanla baş etmeyi sağlayan becerileri öğreniyorlar. Çocukları bu zorluklardan yoksun bıraktığınızda, büyüdüklerinde paniğe kapılıp çoğu şeyle baş edemez oluyorlar. Kendilerini yeterli görmüyorlar; büyüklerinin rehberliği olmadan bir şey yapabileceklerine inanmıyorlar.
Çocukluk artık büyük ölçüde kapalı kapılar ardında yaşanıyor; oyun oynama fırsatı bulduklarında da yetişkinlerin gözetimi altında ya da ekran başında oluyorlar.