"çünkü sonunda hep yağar. bazen bekletir ama muhakkak gelir. dolan taşar. taşan yeniden doğar. buna ve yağmura inanacaksın. tasalanmayacaksın. gülüp geçeceksin. zaten hayat da geçecek. esip geçecek. biz gideceğiz, yağmur kalacak."
insan neden her cocuga gulumser de birbirine gulumsemeye cekinir?
aradaki tek fark yas mi?
yoksa daha cok yasanmislik ve tecrube mi?
zaman mi insani kotulestiren
yoksa insan ders aldiklarindan mi kotu olur diger insanlara?
pesimistlesir gun gectikce