Betul

içimde öyle bir duygu uyanmıştı ki bir amaç gözetmeden ve yorgunluk nedir bilmeden yürümeli, habire yürümeliydik.
Reklam
evet, yolumuz aynı. zaten yarım saat kadar gezmeyi düşünüyordum.
bilinç vardır her insanda ama çoğunlukla değilse de yeterince sıklıkla onsuz da yaşanabiliyor. şahane bir şey, öyle ya, zamanı yok ediyor; ama kötü öte yandan, ilerleme denen olguyu yadsıyor çünkü.
çiçeklerden bazısı sapları üzerinde öylesine nazlı sallanıyor, renkli çanakçıklarından öylesine duygulandırıcı bir zarafet ve içtenlikle insana bakıyordu ki, gönlüm onlara kayıyor, bir şairin dizeleri gibi onları keyifle kucaklıyordum.
“hayata, verdiğin bir söz gibi bak.”
Alıntı
Reklam