daha da ileri gidiyorum: yaşamıma bir anlam kazandırdığın için sana teşekkür ediyorum. bütün bu başıma gelenleri yaşamak için gelmişim ben bu dünyaya: intihar girişimi, kalbimi yıpratmam, seninle tanışmam, bu şatoya gelmemiz, hepsi yüzümü ruhuna nakşetmek içindi. bu dünyaya bir tek nedenle gelmişim, anlıyorum, seni resme, çıktığın yola yeniden döndürmek için. yaşamımı boşa harcamadığımı bilmek istiyorum."
"çok mu erken çok mu geç bilmiyorum, ama ben de sana söylemek istiyorum: seni seviyorum. istersen inanma, belki de benim budalalığımdır, öyle bir fantezidir."
Veronika kollarını ona doladı ve inanmadığı tanrı'ya kendisini o an alması için yakardı.
gözlerini kapadı, Eduard’ın da kapadığını hissetti. ve derin, düşsüz bir uykuya daldı. ölüm ne tatlıydı, şarap kokuyor ve başını okşuyordu.