Z

Fakat akşam üstleri gayriihtiyarî, insanın omuzlarına bir ağırlık çöküyor, ortalık kararıyor: "Bir gün daha geçti. Bu, hep böyle mi geçecek?" diye mahzun bir düşünceye kapılıyor. Bu düşüncenin bazen derinleştiği, gece yarılarına kadar devam ettiği de oluyor.
Alıntı
Reklam
İnsanlar için şöyle deriz ama, aralarında iyileri de var... Fakat yazık ki, onlar, bu dünyada bir türlü bahtiyar olmanın yolunu bulamıyorlar. Ya bir çıkarpençe arkasına düşüyorlar ya akraba ahbap şerrine uğruyorlar. Sessizliklerine, yumuşaklıklarına kurban olup gidiyorlar.
Sayfa 105·Kitabı okudu
Fakat sen, bu sessizliği istemediğini söylüyorsun; çünkü saatin, zamanı yüzlerce küçük parçaya ayıracağından ve sessizliğin içindeki bir insanın, tıpkı bir hasta gibi yüksek sesle nefes alıp vermesinden endişeleniyorsun.
Peki ya siz? Uzak ülkelere gittiğiniz zaman yanınızda taşıdığınız hayallerinize hâlâ sahip misiniz? Hayallerinizi koruma olanağınız oldu mu, yoksa bazıları öldü, bazıları da elinizden uçup gitti mi? Hayallerinizi, göğsünüzü parçalarcasına söküp alarak çamura fırlattıktan sonra ayaklarının altında çiğnenmediler mi ya da üzerinden binlerce tekerleği geçirerek ezmediler mi? Yoksa hiçbirini kaybetmediniz mi?
Sayfa 20·Kitabı okudu

Z

, bir kitap okudu
Puan vermedi·72 syf.·
2026 24. kitabı
Stefan Zweig
7.7/10 · 1.298 okunma
Reklam