Aylar sonra fotoğrafını gördüm. Sakal bırakmış. Daha yorgun görünüyor. Büyümüş biraz. Yabancılaşmış sanki. Tanıdığım o eski Özgür değil sanki gördüğüm. Sığındığım limanım değil. Her şeyim olabilmiş, kalbime dokunabilmiş o adam değil. Her şeyini bildiğim, gözlerinin içini parlatabildiğim adam değilmiş gibi. Herhangi bir yabancı gibi. Kâbuslarından uyanıp bana sığınan o adam gitmiş, yerine buz gibi bir yabancı gelmiş gibi. Ne yazık sevgilim. Çok yazık.