Zamanın kanlı ellerini seninle bağlayacağım, insafsız dudaklarını seninle mühürleyeceğim. En güvenli limanım, biricik sevgilim, hayat ışığım... ey benim güzel pişmanlığım...
İnsan istiyor ki yuvam sığındığım limanım olsun. Sürekli eleştirildiği, sürekli şikayet duyduğu, içten bir gülümseme göremediği bir yere yuvam diyemiyor sonra. Müteahhitlerin yaptığı yapı değildir yuva. Yuvayı yapan, içinde yaşayan insanlardır, emekleridir, beraberlerinde getirdikleri güzelliklerdir. Benimsenmediğin, hoş görülmediğin yer ise evin bile değildir...