Nayad
@limnatides
"Kendi yolunu bulamayan, bütün yolları boşuna yürür." Oruç Aruoba
20 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
"Ölümlerin, felaketlerin yaşandığı anda bir yerlerde müzik çalmaya devam eder. Bir radyo programcısının yaşanan bir felaket haberinden bahsedip ölenlere üzüldüğünü paylaştıktan sonra sıradaki çalacak parçayı anons etmesi gibidir hayat. Senin de o çalan müziğe tutunman gerekir. Duyduğun müzik, oyunun bir parçası olan acıya her an hazırlıklı olmana yardımcı olur."
"Acıyı kabullen ama acıdan beslenen ruhlara sakın kapılıp aldanma. Acıdan beslenenler asla öğrenemezler. Koyu bir girdabın içinde yaşamaya mahkûm edilmiş ruhlardan farklı olduğunu unutmamalısın. Yanı başında acı çeken birine el uzatabiliyorsan, tut o eli ve kurtar kurtarabildiğini."
Sayfa 180
İnanmakRoman
"Tanrı'ya ve kadere inanıyor musun?"
"Kendi varlığımı henüz kavrayamamışken nasıl olur da görmediğim benden üstün bir varlığın olup olmadığını sorgulayabilirim? Üstelik onun gücünü kim bana nasıl anlatabilir nasıl ispatlayabilir? ... Biz insanlar kolay hayal kuruyoruz, bazen kurduklarımıza kendimiz de inanıyoruz. Çoğu zaman kendi çıkarımız için bazen bilinçli bazen de farkında olmadan yalanlar söylüyoruz. Ruhumuz bir enerjiden oluşuyorsa bu gezegene nereden geldi, nasıl geldi bence söylemesi zor. Tek bildiğim kendimi ölümsüz hissettiğim. Ve sürekli yolculuk yaptığımızı düşünüyorum."
Sayfa 116
İstanbulRoman
"Geleceğini kestirmeden, anını yaşıyordu insan bu kentte. Belirsizlikle ve umutla doldurulmuş yürekler yorgundu. Anlık neşeleri, uzun süren kederleri, gülerken ağlamaya başlamaları, en umulmadık anda dansa ayak uydurmaları onları birer kukla olmaktan kurtarmaya yetmese de farklılıklarını tüm dünyaya haykırışları bir başkaldırı unvanını hak ediyordu."
Sayfa 108
İnanç ve boşlukRoman
"Keşke Hıristiyan olmak veya kiliseye gidip inandığını sandığın Tanrı'yla sohbete koyulmak hayatımızı kolaylaştırsaydı. Ne kadar Hıristiyan olduğumu söylemeye devam etsem de sadece boşluğa düşüp kaybolmamak için inanıyormuş gibi yapmaya devam ettiğimin farkındayım. Reddedersem tutunacak hiçbir şeyim kalmayacakmış gibi hissediyorum. Hayatı bir tutsaklık olarak gördüğünü söylüyorsun ya işte en büyük korkum bir gün senin gibi hissedecek olmam. Çünkü öyle hissettiğimde ne kadar mutlu olduğumun bir önemi kalmayacak. İplerimden kurtulmak isteyeceğim. Gündüzleri uyuklayan bir sarhoş gibi geceleri düşlerine sığınan bir kuklaya dönüşeceğim. Alçakça özgür olduğumuz konusunda bizi kandırmayı başaran Tanrı'dan bir cevap istemekten vazgeçeceğim. Bu yüzden fazla düşünmemeye çalışıyorum ve hâlâ İsa'nın beni dinlediğine, yanıtlar vermeye hazırlandığına inanmaya devam etmek istiyorum."
Sayfa 91