Şimdi ne yapacak? Dünyayla nasıl alaka kuracak? İki seçenek var diyorum, bir üçüncüsü yok. Ya onu kesif bir saçmalık duygusu bütünüyle ele geçirecek: Farkı yok, olduğu gibi ânı yaşayacak. "Mana" kayıp olduğu sürece, "mantık" var olmadığı sürece ve "zorunluluk" sadece hayal ürünüyken nasılsa olacak olan olur. Veya yeniden dirilip kalkacak. Bu da diğer seçenek.
Ben de arabada hep yaptığım gibi camı aralayıp kuşları izliyorum. Bir alçalıp bir yükselirken, kanatlarını önce çırpıp sonra dümdüz gererken harika görünüyorlar ama hemen her şey uzaktan öyle görünüyor. Sadece uçtuğuna aldanıp kuş olmak isteyemezsin ki...
Kendini ailene ait hissedemeyebilirsin veya arkadaşlarına.. İçinde ömür boyu bir yabancılık hissiyle yaşayabilirsin, kendimden biliyorum. Ama işte bir yazı okursun; hiç gitmediğin yerlerde, hiç tanışmadığın insanlar arasında yerin olduğunu anlarsın; anlaşıldığın yere aitsin çünkü.