sevgili berf, mektubunu dehşet içinde okudum. bu saldırının ne kadar sarsıcı olabileceğini biliyorum. cama çıkıp nedeeen diye haykırdığımı hayal ederken bayılmışım. artık kalıcı çözümlere ihtiyacımız var, ne var ki örgütlenemiyoruz. en azından 5 kadın ürkütücü bir tepede toplanıp örümcekleri sonsuza dek bizden uzak tutacak bir büyü yapabilsek (aslında soykırımdan yanayım) iyi olurdu fakat bildiğin üzere elimde olmayan bazı önemli sebeplerden dolayı dışarı çıkamıyorum (canı istemiyor). şimdilik her köşeyi spreylemekten başka yapabileceğimiz bir şey yok gibi görünüyor. umarım şu an daha iyisindir. örümceksiz günlerde buluşmak üzere. sevgiler, linaların lamont