Lin Sema
@linsema
Son bölümde Chicao'nun duyduğu sesleri The Phantom of the Opera ile okumanızı öneririm.
Sadece beklediğim konuya değil sosyal konulara da dikkat çeken bir kitap, altını çizerek okumak istedim.
Reklam
Rüzgarla deniz kardeşlerindir diye düşlere kaptırdın kendini. Ama toprağı asla unutamadın.
Ölümü özlüyordu. Yıkılıp gitmeyi. Ölümün dehşet veren sevecenliğini.
Neden o da hemen ölüp gitmemişti sanki? Tanrı neden acımıyordu ona? Chicao olmanın, kol güreşlerinin kralı olmanın, bütün Macau'nun en güçlü erkeği diye tanımanın ona ne yararı vardı? Hiç! Şuraya çökmuş ağlıyordu işte; yalnız bırakılmış küçük bir çocuk gibi ağlıyordu; cin çarpmışcasına ölümü yardıma çağırıyor, hayaller görüyor, belki de şu sırada köpekleri ve sıska kedileriyle kulübesinde rahat uyuyan deli Lidia'nın sesini duyuyordu. Ona bu hayalleri gösteren, ona oyun oynayan, nöbet ateşi, ona işkence eden de çektiği susuzluktu.
Reklam