Ben ne kahramandım ne de bir alçak. Dünyada sadece kahramanlar ve alçaklar yaşamıyordu. Bizim gibi sıradan insanların altında oturabileceği ağaçlarla doluydu yeryüzü. Kimi zaman suluyorduk o ağacı, büyüsün diye elimizden geleni yapıyorduk. Kimi zaman da dallarını kırıyor, zamansız koparıyorduk meyvelerini. Erdem, kimsenin tekelinde değildi.
İçindeki karanlıktan asla kurtulamazsın. Ama dilediğinde yolunu aydınlatıp düşmeden yürümenini sağlayacak bir ışık bulabilirsin. Benim için o ışık okumaktı. Dünyadaki her dokunuşu birbiriyle ilişkilendirerek okumak.