"evrenin bir parçası olduğumuzu, var olan her şeyle bağlantımız olduğunu ve bu bağlantının bazen, bazılarıyla çok daha kuvvetli olduğunu bilmiyordu, hayatı kader sanıyordu, oysa hayat daima zıtlıkları birbirine bağlıyordu. kaderimiz seçimlerimizden oluşuyordu."
"denge, etrafımızda olan her şeye rağmen olmamız gereken kişiyi unutmamak değil miydi? anlamak gerekirdi: kendini anlattığın gibi değil, karşındakinin yorumladığı gibiydi onun zihnindeki izin."
"her şeye rağmen kadın kalabilmekse en büyük zaferdi! çünkü dünyanın en çok kadınlara ihtiyacı varken, sadece üç beş abazan aç bırakılmış cinselliklerine mazeret arıyor diye, objeleştirilen kadının tüm varlığını hayattan çekip saklanması hayata ihanet değil miydi? kadının görev almadığı bir toplum köleliğe hizmetteydi."