Büşra Anesa Sönmez
@livingonmyown
Araştırma Görevlisi, Çevirmen
PhD
Ankara
İzmir, 19 Şubat 1988
27 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabın ilk yarısı gerçekten çok iyi. Post truth kavramını kelime kelime incelemesi, özellikle post- ekinin buradaki mahiyetini açıklaması, işin felsefi boyutu ile birlikte ele alması, kavramın başka kavramlarla ilişkisini kurması gerçekten ufuk açıcı olmuş. Bu ilk yarı için tebrik ederim. İkinci yarısı ise gerçekten yüzeysel ve biraz sıkıcı olmuş. Safsata konusuna örnekler verilirken yazar siyasi propagandaya başlıyor:) halbuki siyasetin dili, safsataların siyasi dildeki yeri vb bunların sadece belirli bir siyasi ideoloji/parti/kanada özgü oldugunu kabul ederek böyle bir çerçeve çizmek hiç gerçekçi bir yaklaşım değil. Verilen neredeyse tüm örnekler doğru olmakla birlikte, sübjektif olarak seçilmiş. Okurken ister istemez "tayyip erdoğan diye biri doğmasaymış sanırım bu kitap yazılamayacakmış" gibi bir yorum yaptım. Zira verilen siyasi örnekler sadece iktidarın söylemini eleştirmek üzere kurulu. Halbuki post-truth dönemin doğası gereği tek bir kişiyle, partiyle ya da ideoloji ile özdeşleştirilemez. Yazarın siyasi ideolojisini kitapta yansıtmaya çalışması, muhalif oldugu tarafa yüklenmesi elbette doğal ve insani bir durum. Ama felsefi derinliği olan bir tartışmanın birden yazarın siyasi fikirlerini aktardığı bir araca dönüşmesi kitabın gerçekçiliğini yitirmesine, böylesine önemli bir konunun yazar tarafından sadece dar ve sübjektif bir bakış açısıyla sunulmasına neden oluyor. Neredeyse "post-truth'un tek sorumlusu iktidar, safsatanın da tek üreticisi iktidardaki kişilerdir" diye bir cümle kurmadığı kalmış:)) halbuki kitabın ilk bölümünden anladığımız şey post-truth'un döneme hakim bir anlayış olduğu idi. Bu nedenle örnekleri sadece bi siyasi kanattan verirseniz kendinizle çelişmiş olursunuz. Türkiyede iktidarda da muhalefette de aynı problemin oldugu gerçeğini ıskalamış
Beklentimin çok çok altında kaldı. İlkokul müsameresi tadında bir kurguya sahip, fazlası değil. Sıkıcı, durağan hatta gerçekten anlamsız. Neyse ki 2 saatte bitti...
Bu arada Ömer Türkeş kitabın önsözünde "iki yoksul ve yaşlı insanın hikayesini anlatan eski bir romanın yeniden basımı yeniyi, ille de en yeniyi talep eden, yakışıklı erkeklerle güzel kadınların maceralarını seven günümüz okuyucusuna ne kadar çekici gelecek bilmiyorum" demiş. Herhalde "nasılsa kitap beğenilmeyecek, bari suçu okucuya atalım da kabahati kendilerinde arasınlar" diye düşündü. Bence bir önsözde böyle bir cümle kurularak okuyucunun zekasının aşağılanması çok yakışıksız bir durum, nahoş bir üslup. Bu kitabın beğenilmemesi okuyucusunun "en yeniyi talep ettiği" veya "yakışıklı erkek/güzel kadın aşkından" hoşlandığı anlamına gelmez sevgili Ömer Türkeş... Bunu da eklemeden geçemedim.
