“Zaten bugüne kadar hangi birimiz kendi mutluluğumuzu ilk plana attık? Ya da ne zaman kendi duygularımızı düşündük? Ben hatırlamıyorum. En azından kendimin ki böyle. Sizin de büyük ihtimalle öyleydi. Yoksa şu an bu yazıyı okuyor olmazdınız.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Sevdik, en büyük yanlışımız, hayatta en çok sevdiğimiz insan oldu. Sevmesek içimizde kalırdı, belki pişman oluruz endişesiyle giderse benden gitsin hesabıyla, kaç yanlış yüreğe gönül koyduk?”
“Biz umutlarımızı onlara bağladık, onlar başkalarına kördüğüm oldu. Bu da bize koydu
Bize bu yeterdi. Bununla bile yetinebilirdik. Biz aşkın en izlenilesi filmiydik... Gişe rekorları kıran...”
“Boş versenize, biz yalnız da güzeldik... Belki güzel şeyler olur, belki bir pazar kahvaltısı yaparız. Belki kokun kazağıma siner, ayırırım bir kenara. Belki seversin, belki gider. En güzel umutlarımız belkileştirildi.”