“İçimdeki sevgi cümbüşünü görmeden, beni sevmek istemedi. Benim kalbimi görse, beni hissetse, yüzünde papatyalar açacaktı. Lakin beni sevmek istemedi. Çünkü korkaktı. Duygusuzluk faturasını yine bana kesti. Ve ben yine yarım kaldım. Ve hikâye başlamadan bitti. O yok, ben yorgun.”
“Açıyı hissedecekseniz, size acıyı hissettirecek insanın buna değer olup olmadığını iyi seçiniz. Şimdi soracaksınız, "Acıyı tattıran bir insan neye değer ki?" diye. Evet değmezler belki. Ancak onların size acıyı tattiracağını bile bile sizin onları sevmeniz de onlara en büyük acı olacaktır. Unutmayın. Siz her şeye değersiniz. “