lala
@lmoonla
İşte böyle, Wilhelm, bazen yerimden fırlayıp şöyle bir silkelenme cesaretine kapılıyorum ama tam böyle zamanlarda ~keşke nereye gidebileceğimi bilsem! O zaman mutlaka giderdim.
Hayır, beni vicdanımı aşağısamaya bir kez daha kışkırtan şey, benim kendi içimdeydi; ve en sonunda, sıradan gizli bir günahkar gibi, ayartıcılığın saldırılarına yenik düştüm.
Reklam
Yıkılışım, keşfimden önceki o eski günlere bir geri dönüş gibi, doğal göründü.
Her şeyin bir sonu olduğu gibi her şeyin bir sınırı da vardır.
Ama en kötülerimiz bile her türlü yoldan çıkarıcı şeye karşın metanetlerini belirli ölçüde de olsa korumalarını mümkün kılan o dengeleyici içgüdülerden kendimi bile isteye sıyırmıştım ve benim durumumda azıcık yoldan çıkarılmak bile yıkım demekti.
İçinde bulunduğum durum tuhaf görünebilir, ama bu tartışmanın konusu da insanlık kadar eski ve sıradandır; aynı güdüler ve korkular şeytana uyup tir tir titreyen bütün günahkarlar için geçerlidir; hemcinslerimin pek çoğu gibi ben de iyi yanımı seçiyor, ama ona bağlı kalma gücünü kendimde bulamıyordum.
Reklam