"Ayın temiz ışığında,
Güneşin parlak ışığında,
Eski yılı geçince,
Yeni yılı gelince,
Onun yılı değişince,
Sonbaharda her şey ala olunca
Kamışın başı geçince,
Tabak dolusu için,
Yemek kokusu için,
Kayra Kan sana bunu sunarım."
Türk mitolojik sisteminde "ağaç" denilince akla ilk gelen kayındı. Dini ritüellerin vazgeçilmezi, tanrıların armağanı, saygıdeğer Bay Kayın...
[Kayın ağacının ismi bazı anlatılarda "kadın" olarak da geçer. Bu yüzden "kayın" kelimesinin kökeninin "kadın" olduğu düşünülmektedir.]
"Ey mukaddes ve geniş Altay'ın yargı (hüküm) yeri! Durmadan kısmet veren Altay! Bizi yıpratmamak için hüküm veren Altay! Saçları ağarmış ihtiyarlarımıza istirahat sağlayan Altay! Yer ve denizler yaratıldığı zaman ata babalarımızın takdis ettiği ve taptığı Altay!"
Bütün Türk halklarının saygı duyduğu ve onlar için daha derin bir anlam ifade eden dağlar Ötüken ve Altay'dı. Ötüken Dağı ve onun ormanı Ötüken Yış, Türkler için merkezdi. Buraya sahip olmak, Türk devletinin ve hükümdarının göreviydi. Ancak burayı ele geçirmekle devlet tamamlanabilirdi.