Tutkunun etkisindeyken yaptığımız iyilikler ve sergilediğimiz cömertlikler önemli değildir. Bunları, alışıldık davranış tarzımıza baskın çıkan güdüsel bir gücün zorlamasıyla yaparız. Ama seçimlerle örülü gerçek dünyaya döndüğümüzde de iyi ve cömert olmayı seçersek, işte bunun adına sevgi denir.
Mutlu anlardan geriye kalan eşyalar, o anların hatıralarını, renklerini, dokunma ve görme zevklerini bize o mutluluğu yaşatan kişilerden çok daha sadakatle saklarlar.