Elif

Elif
bilinmezliğe dalalım
Benim tek istediğim mutlu olmak. Ne olduğum hiç önemli değil: Bütün ötekiler gibi bir hayvan, mezarında ot biten bıri... ya da içinde Tanrı’dan bir parçacık barındıran bir çerçeve... hiç önemli değil, yine de en iyi biçimde yaşamak gerek.
Sayfa 130·Kitabı okudu
Reklam
Bak, ev sahibin ziyaretine geliyor! Amma da süslenmiş! Yeni bir çerkeska giymiş, sana kendisinin de bir subay olduğunu göstermek istiyor... Ah, şu bizim insanımız!
Sayfa 112·Kitabı okudu
Bütün bunları papazların kafalarından uydurduğunu söylerdi. “Öldün mü,” derdi, ”toprağa gömerler... Ve mezarında ot biter... Gerisi hikâye!”
Sayfa 91·Kitabı okudu
Ben herkesle kunak olurdum, çünkü Tatarla Tatar, Ermeni’yle Ermeni, askerle asker, subayla subay olurdum, Benim için fark etmez, yeter ki içkiyi sevsin. Oysa askerle içki içme, Tatarla yemek yeme denilmiştir...
Sayfa 90·Kitabı okudu