...Gene de bunun dışında başka gerçeklik yoktur, yani, kendimize, başkalarına, nesnelere vermeyi başardığımız anlık biçim içindeki gerçeklikten başka. Benim sizin için sahip olduğum gerçeklik, sizin bana verdiğiniz biçim içindedir; ama bu sizin için gerçekliktir, benim için değil; sizin benim için sahip olduğunuz gerçeklik de benim size verdiğim biçim içindedir; ama bu benim için gerçekliktir, sizin için değil; benim kendimin de, kendime vermeyi başardığım biçim içindekinden başka gerçekliğim yoktur.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Öyleyse, dostum, kendimizi şununla avutmalıyız: benim gerçekliğim sizin gerçekliğinizden daha gerçek değildir, yalnızca bir an sürerler, sizinki de benimki de.
...ne yazık ki, dostum, bana söylediğinizin bende nasıl dönüştüğünü hiçbir zaman anlayamayacaksınız, ne de ben size iletebileceğim bunu. Arapça konuşmadınız. Siz de ben de aynı dili, aynı sözcükleri kullandık. Ama eğer sözcükler kendi başlarına buyruksalar, benim, sizin ne suçumuz var? Boş, sevgili dostum. Siz o sözcükleri bana söylerken kendi anlamınızla dolduruyorsunuz; ben de kavrayamıyorum onları, kaçınılmaz olarak, kendi anlamımla dolduruyorum. Birbirimizi anladığımızı sandık; oysa gerçekte birbirimizi anlamadık.
Sonunda, şu bu gövde, kendi kendisi için öylesine hiçbir şey, öylesine hiç kimseydi ki, en küçük bir hava akımı onu bugün hapşırtabilir, yarın da alıp götürebilirdi.
(...) ''Ben''imin derinliklerinde, uykularımın yosunlu dibinde, dalgınlıklarımın ufak gerisinde, o, hiçbir zaman kaybolmayan mahzun davet:
-Gel, gel! Neredesin, neredesin?.. (...)
Sayfa 44
