Son 50 sayfası ile birlikte aklımda bir film sahnesi canlandı, ana karakterimizin tüm iç bunalımlarını bizzat hissettim ve büyülendim. Bu kitaptan sonra en sevdiğim Japon yazarın Natsume Soseki olduğunu çok rahat söyleyebilirim. Mutlaka okunması gereken bir kitap.
İlişkinin devam etmemesi gerektiğini düşünmek toplumun görüşüydü ancak gelenekler gönüle söz dinletecek kadar güçlü değillerdi ve gelenekler çoğaldıkça kalbin ıstırabını artırmaktan başka bir işe yaramazlardı.
"Sözde dünyevi deneyimlerden daha aptalca bir șey yok bence. Tek yaptıkları acı vermek."
Sarhoş olan Hiraoka'nın gözleri açıldı
"Görünüşe bakılırsa düşüncelerimiz epey değişmiş gibi, ha? Acının daha sonra bir ilaca dönüştüğüne dair bir teorin vardı eskiden, ona ne oldu?"
"Mantıksız bir gencin popüler söylemlere teslim olduğu ve baştan savma bir seyler söylediği zamanlara özgü bir görüştü o. Uzun zaman önce yürürlükten kalktı o düşünceler."