“Bazı insanlar sadece o kadar zalimler. Bunun bir formülü yok. Aslında gözümüzde büyüttüğümüz kadar yüce değiller. Herhangi bir gerekçeleri de yok, sadece böyle davranmak hoşlarına gidiyor. Geri kalanlarımız da onlara tahammül etmek zorunda.”
Ama mesele şuydu: Artık onu ölüm korkusuyla harekete geçiren içgüdü yoktu, artık koşmak için acil bir sebebi kalmamıştı. Peki şimdi sırada ne vardı? Elinde daha büyük bir sorun vardı: Yaşamanın amacı.