Her zaman yalnız olduğumuzu unutmamak gerekir. Ailemiz arkadaşlarımız hepsi bir süre sonra fiziksel yada zihinsel olarak gidiyorlar ve biz kendimizle kalıyoruz. Aynaya bakarken belki üzüldüğümüz, sevdiğimiz yada nefret ettiğimiz görüntümüz ile... Sadece o ve biz birbirimize bakıyoruz.Ona ne kadar kötü davrandığınızdan haberimiz yokmuşçasına sadece bakıyoruz.Neden bunları kendimize yaptığımızı düşünerek başkalarının bize yaptığı zorbalığın bin katını kendimize yaptığımızı onları bu kadar çok takarak sadece kendimize zarar verdiğimizi fark ediyoruz.