Sensiz geçen her an, bir ömür gibi ağır,
Kalbimde bir yangın, söndürülmez, unutulmaz.
Gel, yarim, gel ki solan çiçekler açsın,
Ve hasretim, nihayet huzura kavuşsun.
Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu!
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.
Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler