On dördüncü yüzyılın başlarında Castruccio Castracani adındaki
genç bir adam sıradan askerlikten büyük İtalya şehri Lucca'nın lordu haline
gelmişti. Şehirdeki en güçlü ailelerden biri olan Poggio'lar onun bu
yükselişine (kalleşlik ve kan dökmeyle gerçekleşen bir yükselişti bu)
aracı olmuşlardı, ama gücü elde ettikten sonra Castracani' nin kendilerini
unuttuğunu hissetmeye başladılar. Hırsı, hissettiği her tür minnettarlığı
bastırıyordu. 1325'te Castruccio, Lucca'nın en büyük düşmanı Florence'yle
çarpışırken, Poggio' lar başlarına dert olan bu hırslı prensten kurtulmak
için şehrin diğer soylu aileleriyle bir komplo hazırladılar.
Kom plocular bir isyan başlatarak Castraccio'nun şehri yönetmesi
için geride bıraktığı valiyi öldürdüler. Ayaklanmalar başladı . Castruccio
destekçileri ve Poggio destekçileri çarpışmaya hazırlandılar. Geriliminn doruk noktasında ailenin en yaşlı üyesi Stefano di Poggio müdahele
edip iki tarafın da silahlarını indirmesini sağ lad ı .
Barışçıl bir adam olan Stefano komploda yer almamıştı. Ailesine
bun un gereksiz yere kan dökülmesine neden olacağını söylemişti.
Şimdi ailenin lehine araya girip Castruccio'yu şikayetlerini din lemeye
ve taleplerini karşılamaya ikna etmesi gerektiği nde ısrar ediyord u . Stefano
ailenin en yaşlı ve bilge üyesiydi; ailesi güvenlerini, silahları yerine
diplomasiye dayandırmayı kabul ettiler.
İsyan haberleri Castruccio'ya ulaştığında aceleyle Lucca'ya geri
döndü . Ancak o gelene kadar savaş Stefano'nun aracılığıyla sona ermişti
ve o şehrin sükunet ve huzuruna şaşırmıştı. Stefano di Poggio,
Castruccio'nun isyanı bastırdığı için kendisine m üteşekkir olacağını
düşünüyordu , bu yüzden prensi ziyaret etti. Nasıl barışı getirdiğini anlatıp
Castruccio'nun merhameti için yalvardı. Ailesindeki asilerin genç
ve düşüncesiz olup