Bay Di Lucca onu onuncu cadde'de bıraktığında, Larry bir süre demiryolu arazisinde yürüdü. İnsanlara karşı her zaman iyi davranamayacağınızı ve onlardan parayla da olsa, istediğinizi yapmalarını beklemeyeceğinizi fark etti. Kaba olmak zorundaydın. Onu şaşırtan şey , insanların zalimce bir şey yapan bir adama duydukları hayranlıktı. Alman'ın yüzünün paramparça olduğunu hatırladı ve Bay Di Lucca'nın bundan duyduğu sevince hayret etti. Bu sayede para kazanacak, karısı ve çocuğu bir iş sahibi gibi yaşayacak, annesine, kardeşlerine yardım edecekti.
Sayfa 209·Kitabı okudu
Lucca
Zen meydanı bir uçtan öbürüne kadar aşarken çeşitli kiliselerle kulelerin çanları saat yediyi bildirmek için çalmaya başladı, tembel bir ahenksizlik içindeki sesler uzun süre devam etti. Zen meydanın arkasındaki caddeye çıktı, burası Roma devrinin özgün surlarının içinden geçeceği kısımda daralıp kavisleniyordu. İki yandaki yüksek ortaçağ binalarının arasındaki sıkışık alan, nüfuz edilmesi imkânsız görünen kalabalığın içinde yollarını geleceğin futbol yıldızlarının meydanda sergilediği disinvoltura (rahat) tavırla bulan yaya ya da bisikletli, uzun boylu ve zarif Luccalılarla doluydu...
Sayfa 189 - ALFA Edebiyat, 1.Basım, Aralık 2025·Kitabı okudu
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
...başka ve daha erken burjuvaziler de vardı; diğer tüccarlar ve imalatçılar da, gerçi arayışlarında her zaman başarılı olmasalar bile, kâr ve "kesin bilgi"yle ilgilendiler. Kaldı ki, Avrupa'da burjuvazinin fiilen aristokrasinin yerini aldığını ileri sürmek bütünüyle doğru değildir. Burjuvazi tedricen daha büyük iktidar ve nüfuz elde etti, ama Rönesans'tan çok daha önce de Avrupa'da mevcuttu; üstelik Canterbury'ye giden Chaucer'ın topluluğunda, Lucca, Venedik ve Palermo'da bulundukları gibi, hem İstanbul, Kahire ve Halep gibi Yakındoğu kentlerinde hem de daha doğuda vardı.
Sayfa 158 - 159·Kitabı okudu
When during a food scarcity in 1374–75 papal legates embargoed the export of grain from the Papal States to Florence, passions reached the point of belligerence. Under the slogan Libertas inscribed in gold on a red banner, Florence organized a revolt of the Papal States in 1375 and formed a league against the papacy, joined by Milan, Bologna, Perugia, Pisa, Lucca, Genoa, and all the various potentates who had territorial ambitions in the Papal States.
Beni asla bırakmayacağırı biliyordum. Bunun sözü-nü bana daha önce defalarca vermişti. Onu unutmaya çalışmak, ona dair hislerimi bastırmak beni bitiriyordu. Tekrar tekrar onu,bir nefes gibi onun yakınında olmayı arzuluyordum. Bu hissi engellemeye çalıştıkça yine tüm yollar ona çıkıyordu. Vücudumun, hatta ruhumun en ufak parçası bile onu delicesine arzularken ben de ondan kaçamazdım
The city’s relaxed attitude towards homosexuality during this period was widely recognized. Indeed, it was notorious: so much so that the contemporary German slang term for a ‘sodomite’ was Florenzer . The authorities frequently issued edicts forbidding homosexuality. For instance, edicts were issued in 1415, 1418 and 1432, all to little avail. When Florence lost the war against Lucca in 1432, the city’s senior military officers blamed their defeat on the homosexuality of the recruits, claiming that they all ran away at the first sign of danger. Consequently, a number of registered bordellos were opened up in the back streets near the Mercato Vecchio. The licensed prostitutes who worked from these bordellos were made to bedeck themselves with little tinkling bells in their hair and wear distinctive gloves – as a sign of their profession.