Kitabı okurken altını çizmeye doyamadım. O kadar çok kendimi buldum ki cümlelerinde şaşırdım. Okurken muazzam bir rahatlık, çok büyük bir tanıdıklık hissettim. Dostoyevski'nin bu kadar öne çıkmasının nedeni de sanırım budur. O eşsiz rahatlık Dostoyevski'nin bizlere sunduğu en büyük nimettir. Bir kitapta kendinizi okumak, birinin ağzından belki o sözcüklere dökemediğiniz tüm o duygular ve olayları kitap olarak okuyorsunuz. Çok büyük bir insan profesörüdür, bana göre Dostoyevski. Okurken neden şimdiye dek okumamışım dedirten ve can sıkan bir kavuşma yaşarsınız o cümlelerle. Bence Dostoyevski okumanın en büyük faydası birileri tarafından anlaşıldığını hissetmek değil, kendini anlamaya başlamaktır. Bunun sayesinde kendi sesini daha iyi duyar, daha iyi çözümler ve daha iyi anlamlandırırsın. Bu insanın boşluğundan çıkmasına yardım eder, ona yol gösterir. Çünkü daha iyi görüyordur artık... Eğer bu yazım hala bu kitabı okumayan birisinin önüne düşerse, mutlaka okumalısın dostum.