Doğumdan ölüme, pazartesiden pazartesiye, sabahtan akşama tüm faaliyetler düzenlenmiş, bir örnek haline getirilmiştir. Böylesi bir düzenin ağına düşen kişi insan olduğunu, tek bir birey olduğunu nasıl hatırlar? Düş kırıklığıyla, üzüntüyle; sevgi ve özlemi, hiçlik ve ayrı kalma korkusuyla doluyken yaşama şansına bir kez sahip olduğunu nasıl aklına getirebilir?