Orada bir süre daha ondan beni affetmesini istedim, ama kabul etmedi. Durmadan bana gitmemi, onu rahat bırakmamı söyledi. Ben de sonunda çektim gittim. İçerden ayakkabılarımı filan alıp, kendi başıma çıktım oradan. Böyle yapmamalıydım, ama canıma yetmişti artık.
"Neden ayrıldın, sorabilir miyim?" "Neden mi? Şey, anlatması çok sürer şimdi." Her şeyi olduğu gibi ona anlatmak istemedim. Zaten anlamazdı da. Kafası almazdı böyle şeyleri.
İnsan ruhu hipermetroptur, çok yakınındakini net göremez. Bir insanın gerçekliğini net görebilmek için ona belli bir mesafeden, yani ona beslenen yoğun duygunun içinden biraz olsun çıkarak bakmak gerekir.
Hiç unutmamak lazımdır ki kişilik bozukluğu düzeyinde narsist birey için kendinden başkası sözlük anlamıyla, YOKtur. Bütün eylemleri yalnız ve yalnız kendisiyle ilgili, kendine dönük, kendisiyle baş edebilmek içindir.