Ev bazen oturduğun dört duvar değildir, bir insandır bazen ev. O ev belki üstüne de yıkılabilir, sen altında kalabilirsin. Ya da en üstünde durup her şeyden de korunabilirsin.
Liva yaralı çocuğum... Bazen seni kendime o kadar çok benzettim ki. Duyguların, hissettiklerin olsun; seni kendime yakın buldum hep. Şayet bu kitap benim için çok ama çok ayrı bir yerlerde olacak, tıpkı diğerleri gibi. Seni özleyeceğim deniz gözlü yabancı...
Aynı gün, aynı şeyler. Bardaki mavi gözlü çocuğun adı Pars'mış...