"basü badel mevt" derdik zât-ı perişânı görünce eğerdi başını yere, ve âkıbet malûmdur. bilmeden gece makûldür bu garîbin işitmemesi o sessiz sühanı bilirdik fecrden evvel ruha üfleneni, susardık
perişan'ın an'da bulduğu ilginçlikler göz doldururdu
aşk badesini sek içer, şarkılar söylerdi gün boyu
ne gamsız bir hikayeydi bu, belki binlerce misal görmüştü dünya. bilmişti allah. ahirdi uzak