Umut. Umut et derler, umudun olsun derler. Umut bir şeyi başarabilmenin ilacıdır derler ama umut çoğu zaman ölüm sebebidir. Umut bazen insanı öldürür... Ne komik değil mi? Bize ilerlediğimiz yolda eşlik eden umut, bazen iki dağ arasında köprü olur ama bazen de iki yol arasındaki bataklık. Bazen hayat verir, bazen öldürür.
Sen bana hiç gelmedin, ama ben de senden hiç gidemedim. En acısı da ne biliyor musun? Gözümün önünde etimi kemiğimden sıyırdın, yine de vazgeçemedim senden. Ve yine de bilmiyorsun beni. Hiç bilmedin. Belki de hiç bilmeyeceksin.
Sanki şehrin, ülkenin her yerinde anıları vardı ve ben oralardan geçtiğim zamanlar ayaklanıp üzerime üzerime yürüyorlardı. Hatıraların elleri olur muydu? Oluyor işte, o eller dönüp dolanıp boğazıma sarılıyordu ve ben boğuluyordum.