Anısı olan kitaplardan kopmak daha zor oluyor. Şu yazdıklarınla beraber sabah namazına kadar mescitte, rahlenin üzerinde okuduğun günler de hala hafızamda.
Benim için ise kutlu gün degil bilakis yas günü sanırım, o kadar uzun bir süre beraberdik ki mitya odamdaki sandalyede yayılıyor, ivan kitaplığımdaki kitapları karıştırıyor, alyoşa köşede durup gülümsüyor sanki. Takıntılı ruhlar için veda etmek her zaman sancılı oluyor. Ama aşıcaz ✋️