msl
@m4sal
in my loving myself era
Şu anda okuduğu kitaplar
“Biz arkadaşız”
İlk incelememle karşınızdayııım!! Bu kitap benim için çok ayrı bir yer edindi.
Adı verilmeyen ama bunun farkına kitabı bitirip düşündüğüm zaman ancak vardığım bir ortaokul öğrencisi etrafında olan olaylar konu alınmış. Bu öğrencimiz okulda çok ağır zorbalıklara maruz kalıyor. Fakat sesini çıkartmıyor ve sadece sabrediyor.
Bir gün Kojima adlı bir kız ona not yazıyor ve olaylar başlıyor. “Biz arkadaşız.”
Beni bu iki kelime çok etkiledi. Nedenini düşünürken sınıfımda olup hiç konuşmadığım, konuşmayı bırak doğru düzgün bakmadığım kişiler olduğunu farkettim. Evet, bu çocuklar sessiz, kimseyle konuşmayan insanlar. Onlarla arkadaş olmak istediğimi farkettim. Ah, yine farklı konulara kaydım ama çıkartmak istemiyorum bu kısmı. Üzgünüm.
Neyse, bu iki çocuk da hiç konuşmayan tipler. Bahsettiğim gibi. Hatta birbirleriyle bile konuşmamışlar. Birbirleriyle bu mektuplar sayesinde yazışmaya, birbirlerini tanımaya başlıyorlar. En keyifli kısımlarından biriydi benim için.
Kitap ilerledikçe bazı zorbalıklara şahit oluyoruz. İnsanların kaldıramayacağı şeyleri normal gibi anlatması tekrar ve tekrar bu olayları her yerde yaşanabileceğini, bunun sadece bir kitap olmadığını hatırlattı bana.
Kitabın sonlarında farklı bakış açıları tek bir sonuca bağlanıyor. Tüm taşlar yerine oturuyor. Spoiler vermek istemiyorum. Sadece okuyun. Beğeneceğinizi düşünüyorum
Reklam
Biz sadece geçici heveslerin, ânı yaşamanın peşinde değiliz ama çok uzaktaki bir dağı işaret edip “Oraya kadar giderseniz, göreceksiniz,” diyorlar. Peki tabii ki bunda da doğruluk payı olduğunu biliyoruz ancak sanki şu an çok kötü bir karın ağrın olmasına rağmen ağrıyı görmezden gelip, “Hadi biraz daha dayan. Dağın tepesine çıkınca tamamdır,” gibi bir şey öğütlüyorlar. Kesinlikle biri yanılıyor. Kötü olan sizsiniz.
