"Tuhaf olan şu ki, iyi ve hoş bulduğu hayatının çocukluğu hariç en iyi anları artık gözüne eskisi gibi görünmüyordu.Sadece çocukluğunda gerçekten hoş, imkân olsa dönüp tekrar yaşamayı isteyeceği bir şeyler vardı."
"Gaius bir ölümlüydü ve ölmek onun için normal bir şey olmalı; fakat benim, bu duygulara ve düşüncelere sahip olan küçük Vanya'nın, Ivan İlyiç'in ölmesi bambaşka bir olay. Benim ölmek zorunda olmam akıl alır bir iş değil. Ne korkunç bir şey bu !"
"Ölüm. Evet, ölüm. Hiçbiri bilmiyor, bilmek de istemiyor; bana acımıyorlar. İşte, piyano çalıyorlar.(Kapalı kapının ardında gelen şarkı seslerini duyabiliyordu.) Umurlarında değil, ama onlar da ölecek ! Aptallar ! Önce ben, sonra onlar; ama onlar da ölecek ! Nasıl da mutlular..."