Macıpha
@macipha
141 okur puanı
Aralık 2014 tarihinde katıldı
İçimde bir şey haklı çıkmak istemekteydi ama ne yazık ki kendisiyle tek savaşabileceğim, içimdeki öteki Ben'di.
Reklam
Kendime karşı oynamayı denediğim andan itibaren bilincinde olmaksızın kendime meydan okumaya başlamıştım. İki Ben'imden her biri, yani Siyah Ben ve Beyaz Ben, birbirleri ile rekabet etmek zorundaydılar ve her biri kendi adına galip gelmek, kazanmak için kendini bir tutkuya, bir sabırsızlığa kaptırıyordu; Siyah Ben olarak yaptığım her hamlenin ardından, hararetle Beyaz Ben'in ne yapacağını bekliyordum. İki Ben'den her biri, öteki bir yanlış yaptığında bir zafer sevinci yaşıyor ama bununla eş zamanlı olarak da kendi beceriksizliğinden ötürü öfkeye kapılıryordu.
Eski oyunların yerine yenilerini icat etmek zorundaydım. Kendi kendimle veya daha doğrusu kendime karşı oynamayı denemeliydim.
Ansızın yeniden hiçliğin önündeydim.
Satranç oyununun timsel enerjileri dar sınırlarla çevrili bir alanı sürgün ederek en zorlayıcı düşünme edimlerinde bile beyni bitkin düşürecek yerde onun ataktlığını ve gerilim gücünü daha da yükseltmek gibi mucizevi bir üstünlüğü vardır.
Reklam