'Koparıf üflemeyi çok sevdiğim püf puf çiçekleri vardı. Bir adı da karahindiba olan o çiçek derde devaydı. Onları koparıp her üfledikçe büyük babamın sözleri çınlardı kulaklarımda. " Bilir misin yavrum , bu çiçek diğerlerinden farklıdır. Bu mucize bir çiçektir. Etsiz, evlatsız döl tutar. Rüzgarla tohumlanır. Bir nefesle havalanır, dünyanın istediği yerinde bayrağını diker."
Puf puf çiçekleri havanın etkisiyle döllenir ve coğalırdı. Âlemde böyle bir kanun vardı. Meryem'in hamileliği de Mevla aynı kanunla gerçekleştirmişti.'
Yazarın okuduğum ilk kitabı idi. Nasil aşk acısı çekmiş, nasıl sevmiş ... Yazarın içinden gelerek yazdığı kelimelerin sık sık tekrar ettiği ve ikinci kitabı okuyunca aslında kitaplarinin birbirine benzediği fark ettim . Boş vakitlerinizde değerlendirebilir siniz . Fazla akıcı olmayan bir kitap