Mah Mut
@maden2034
33 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Siddhartha; babasının otoritesinden, Samanaların çilesinden ve hatta Buda’nın kusursuz öğretisinden koparak "kendi hakikatini" arayan bir ruhun destanıdır.
Kamala’nın yatağında hazzı, Kamaswami’nin tezgahında hırsı tattıktan sonra, bir nehir kıyısında "dinlemeyi" ve "beklemeyi" yeniden öğrenir.
Nihayetinde, zamanın bir yanılsama olduğunu, her şeyin –iyinin ve kötünün, hazzın ve acının– "Birlik" (Om) içinde aktığını kavrayarak aydınlanmaya ulaşır.
Bu, dışarıdan alınan bilginin reddi, içeriden doğan bilgeliğin kabulüdür.
Siddhartha
Siddhartha
Reklam
Ateş Sütunu
William Lantry, bizim yaşamımızdaki bastırılmış duyguların vücut bulmuş hâlidir: nefret, zevk, korku, heyecan… Onun geldiği yeni toplum ise bu duyguları ya hiç tanımamış ya da bilinçli olarak yok etmiştir. Eskiye ait ne varsa hafızalardan silinmiş, insanlar geçmişle bağ kurmaktan korkar hâle gelmiştir. Lantry’nin mezardan çıkışı, aslında şu gerçeği haykırır: Geçmiş, ne kadar bastırılırsa bastırılsın, peşimizi bırakmaz.
İnsanı insan yapan şey; hem iyi hem kötü duygularla yaşayabilme becerisidir. Bradbury, sadece “iyi”lerin hüküm sürdüğü steril bir toplumda bile hayatın nasıl solgun, eksik ve gerçek dışı olacağını açıkça göstermektedir.