Bu anı böylesine net hatıra etmiş olan zihnim, sonrasını hatırlamıyor. Nasıl oldu tanışmıştık ben mi onun yanına
gitmiştim yoksa o mu benim yanıma gelmişti, bilmiyorum.Bildiğim, bir yabancıya, ötekine yakınlık duymuştum. Esmer tenli, beyaz gülüşlü bir "öteki" peri. En az benim kadar sessizdi. Benden de sessizdi. Kendi
sessizliğimi bir kenara koyup, onun bana dokunan sessizliğini
kırmaya çalışırdım.
Bir şey hoşuna gittiğinde gülümserdi.
Gülümsediğinde dünyada bir beyaz delik açılırdı
Ben o yaz o beyaz delikten içeri atladım.
Uzun uzun bir yağmuru okudum,
Uzun ıslığını taşıdım rüzgarın,
Uzak bir kıyıya mektup yolladım.
Döndüm, derinde dövdüm kendimi.
Duydum, kırıldı içimde tuz sesi
Bir derine ağladım.
Çıkacak bir düzlüğü yok ki hayatın
Bulmadım anne serinliğinde bir iklim
Varsa yolumda biri, gelsin yırtsın gömleğim.
Bir mucizeye uyandırmadı beni çağ
Ve hatıra değil artık hatıra.
Ah Felice,
ben senin yokluğuna mıhlandım,
haricimde dönüyor
dönüyorsa dünya.