Karşındaki insan seni her kırdığında, günün sonunda bir bakıyorsun ki özür dileyen, durumu toparlamaya çalışan ve kendini suçlayan yine sen olmuşsun. Haklıyken haksız duruma düşürülmek, hissettiğin öfke yüzünden "aşırı tepki vermekle" suçlanmak bir süre sonra kendi algından şüphe etmene neden olur. Eğer bir ilişkide sürekli kendi akıl sağlığını ve haklılığını sorguluyorsan, orada sevgi değil, yavaş yavaş seni tüketen bir manipülasyon vardır.