Düşünceler birer tesbih taneleri gibi saçılmış durumda zihnimin içinde. Sanki her seferinde tekrar tekrar eğilip toplamam gerekiyor, öyle yorgun öyle dağılmış hissediyorum.
Varoluş olarak insanlar hem yalnız hem de bağımlıdır savında bir paradoks bulunmaktadır; ancak bu paradoks insanın içinde bulunduğu konumu açıklamaktadır.
Bu konumun düzeltilebileceğini veya düzeltilmesi gerektiğini düşünmek hatadır. Sonuç olarak aslında hepimiz yalnızız.