Aleyna
@maison_etrange
"Le beau est toujours bizarre."
(Güzel olan her zaman tuhaftır.)
-Charles Baudelaire
Öğrenci
Ankara
7 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
9 AğustosEdebiyat
İçime girip sinsice kalbimi boğan pitonu sonuma yaklaşırken farketmiştim. Kalbimdeki o nefes alamama hissiyatı ve rüzgar uğultusu gibi atamayışının kopardığı fırtına bana fazlasıyla acıyı veriyordu. Geçmişimin gri bulutlarını beyaz olmaya zorlamayıp, gri bıraktığımdan beri kalbimin fırtınası durmuyordu. Bazı günler gözlerim sel olurken hala çaresizliğimin ilacını bulamıyordum. Dünyalara sığamamak deyiminin mutsuzluğu da tarif ettiğini anlayabiliyordum sadece. Günlerce hatta belki yıllarca kalbimi boğan bir sürü piton olacaktı. Ya ne mi yapacaktım? Bende bilmiyorum. Yolumu bulamadıkça içine çekildiğim bir girdaptayım ve gezginim, kalbimin sızısını artık sana yazarakta geçiremiyorum. İnan bana fazlasıyla kayıbım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yeryüzüne Attığın Kadından
Tablolardaki güzelliğine bakakalmıştım o gün. Sonra tanıştık bir köşe başı kaldırımında: Hayatından koptuğun vakitte. Kırık kanatlarını sardım, iyileştirdim birer birer. Edip Cansever diyor ya hani: " bazen de
kör bir tüfeğin ucuna o ruhu
kuşlardan kuşlar çıkarır, kuşlara kuşlar ekler
yepyeni bir kuş yaratır
tüyleri kalbini saran."
Senden yeni bir kuş yaratmıştım kanatlarını onarırken. Sonra mı?
Sonra...
Güzelliğin ruhunun içini kirletti. Beni yeryüzüne attın ve tek başına uçmak istedin. Oysa bilmediğin bir durum vardı: her kanadın kırıldığında seni onarabilecek tek kişi yeryüzüne attığın o kadındı.
-Aleyna
AnlatamıyorumŞiir
Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma, ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.
Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum.
Vücuduma yayılan garip bir sıcaklık;
Gittikçe artan,soğumayan,bıktırmayan.
İçimde yıkılan her anın,
Tekrar inşaa oluşudur belki de.
Bir kalp şeffaf mıdır yoksa renkli mi?
Şeffaflığı bulma yolundayım,
Bulurum da bir gün.
Attığım her adım biraz daha yaklaştırır,
Garip bir sıcaklık yayılır içime.
Şefkat midir kalbi ısıtan,
Sevgi midir şefkati inşaa eden?
Karanlık şeffafı kirletir belki ama
Silinemeyecek bir iz değildir değil mi?
İçimde yıkılan her anın,
İnşaa oluşunun temsilidir şeffaflığa adımım.
-Yüreği güzel olan herkese adıyorum şiirimi. Kalbiniz şefaftır her zaman. Unutmayın karanlık sizlere bulaşabilir fakat silmek isterseniz silebilirsiniz. Yüreğinizin kirlenmemesi dileği ile Aleyna.