uykuların kaçar geceleri. bir türlü sabah olmayı bilmez. dikilir gözlerin tavanda bir noktaya. deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında. ne çarşaf halden anlar ne yastık. girmez pencerelerden beklediğin aydınlık. kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın. onun unutamadığın hayali, sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine. sevmek ne imiş bir gün anlarsın.
bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu. şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin. gün gelir de sesini bir kerecik duymak için vurursun başını duvarlara. büyür gitgide incinmişliğin, kırılmışlığın. duyarsın. ta derinden acısını çaresiz kalmışlığın. sevmek ne imiş bir gün anlarsın.